STAN WASZYNGTON
OBECNIE
Śpij.
DZIESIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
NOWY JORK
Wszystkie jednostki zgłosić się.
UROCZYSTOŚĆ POGRZEBOWA WASZYNGTON
Miał tylko to.
Nie zwrócono go rodzinie?
Jeszcze nie.
Co wiemy?
Kulę zrobiono z zamarzniętego polimeru. Stopniała po trafieniu.
Nici z badania balistycznego. Miejsce zbrodni mokre i zaparowane.
- Brak odcisków palców. - Nowicjusz.
Jasne. Katy kupiła ci nowy garnitur?
Z promocji w Macy's.
- Fajnie. - Miał być niebieski.
Wal się.
Teoretycznie zabójca powinien się tu zjawić.
Teoretycznie.
- Oglądasz za dużo Netflixa. - Lubię Detektywa.
Tu nie ma nic do roboty. Jesteśmy zbyt blisko Kanady.
- Macie to w Nowym Jorku? - Pogrzeby?
Netflixa.
Nowojorski wydział zabójstw nie potrzebuje Netflixa.
Powiedz mi, dlaczego milioner
zamieszkał na takim zadupiu?
On się tu urodził. To miasto należało do niego.
Postąpiliśmy zgodnie z podręcznikiem.
Zabójca nie zjawił się na pogrzebie.
- Bo nie czytał podręcznika. - No tak.
- Dlatego nie przyjechał. - Jasne.
Jedziemy.
SPOKANE, WASZYNGTON
Pan Brigler...
Brigleur.
Pytanie może wydawać się dziwne,
ale czy pan Kessler miał wielu wrogów?
Poważany biznesmen ma wyłącznie wrogów.
- Słyszałeś, Davis? - Był szychą.
Prawda?
I?
Nie zadał pan kolejnego pytania.
Jest pan wykonawcą testamentu pana Kesslera.
- Zarządza pan jego majątkiem. - Mam tego świadomość.
Niemożliwe.
Jest pan głównym podejrzanym.
Nic pan nie odpowie?
To nie było pytanie, lecz domniemanie winy.
Załóżmy, że spytałem.
Pan Kessler ma potomka
o imieniu Charlie.
Jeśli potomek umrze,
dojdzie do rozłamu w Kessler Group i firma zostanie wyprzedana.
Nasi przeciwnicy tylko na to czekają.
Straci pan pracę.
Zatem nie opłaca mi się znikać.
Czy wciąż jestem głównym podejrzanym?
Miał tylko jedną żonę?
Tak. Od dziesięciu lat przebywa w szpitalu psychiatrycznym.
Straciła pamięć,
więc trudno mówić o żałobie.
A gdybym chciał spotkać się z Charliem Kesslerem?
Jego adres pozostaje tajemnicą.
W kopercie jest dowód na to, że przebywał w Paryżu,
gdy popełniono morderstwo.
- Drugi raz dzisiaj. - Proszę wybaczyć.
Czy mogę już iść?
Jasne.
- Odprowadzę pana. - Nie trzeba.
Mam dobrą pamięć. Trafię do wyjścia.
Poproszę tutaj.
Kawał drogi.
- Możemy porozmawiać? - Ta linia nie jest bezpieczna.
WYPOŻYCZALNIA SKUTERÓW ŚNIEŻNYCH
Chciałabym wypożyczyć skuter.
Dokąd pani jedzie?
Nad Pacyfik.
Nie prowadzę biura podróży.
No i?
Samolotem będzie bezpieczniej.
Boję się latać.
Nie macie dania dnia?
Czego?
Wezmę cheeseburgera bez ogórka.
- Nie dodajemy ogórka. - Pasuje.
Budweisera?
Może herbatę.
- Kawę. - Taką jak ta?
Tak.
Poproszę budweisera.
- Ale dziura. - Przynajmniej mają budweisera.
Po co mnie tu ściągnąłeś?
Pięć lat temu znalazłem stary hydroplan.
Rozbił się. Może pilot wciąż jest w środku.
- Ta sprawa śmierdzi. - Nie bardziej niż ta kawa.
- Szybko. - Mikrofala.
Super.
Jest takie powiedzenie. Naucz się chodzić, a dostaniesz kulkę.
Piękne.
Byłem zafascynowany faktem, że Nowojorczyk
chciał się tu przenieść.
Już dawno nikt mnie nie zafascynował.
Katy powiedziała, że jeśli spuszczę cię z oka, zabłądzisz.
Może chcę zabłądzić.
Wszystko w porządku?
Tak.
Jesteśmy na dzikim pustkowiu.
Wiem.
Prowadzę gospodę. Godzina drogi stąd.
Nie ma za co!
SZTUKA WOJNY
Zostało pięć sztuk. Muszę je usunąć.
Nie!
Napinasz mięśnie, dlatego tak boli.
Nie!
Kurwa!
ŚRÓDMIEŚCIE SPOKANE
Fajnie, że można tu palić.
Masz wybór.
Śmierć z wyziębienia lub rak.
Istny wehikuł czasu. To na pewno legalne?
- Widzisz gdzieś funkcjonariuszy? - Słusznie.
- Dzięki, Mary. - Lody?
Ciągle mi mało.
Minimalizują szok termiczny.
- Kit z tym. - Pójdę zapłacić.
Zapomnij o niej.
Życie toczy się dalej.
Rzekł Bóg do Jezusa.
Na co czekasz? Na jej powrót?
Na nic nie czekam. Już nie.
Ładnie grają, zostanę.
- Miło było was widzieć. - Trzymaj się.
- Dzięki za kolację. - Jasne.
- Powiedziałeś mu? - Jeszcze nie.
Im dłużej będziesz zwlekał, tym gorzej.
Wiem.
Nie mogę zostawić go na zewnątrz.
Zanim wzejdzie słońce, wilki oskubią go do kości.
O tej porze roku brakuje pożywienia.
Potrzebujesz protein.
Jeśli się nie zrelaksujesz,
twoje kości się nie zrosną.
Za sześć tygodni lód się roztopi
i będziesz potrzebować łodzi.
Dobrej nocy.
- Przesyłka do ciebie. - Co to?
Sprawa Kesslera.
Raport balistyczny, o który prosiłeś.
- O czym piszą? - O lodowym pocisku.
Niewiele osób mogło użyć takiej broni.
Dołączyli listę nazwisk.
Dziękuję.
Jestem Melody.
Nie wiem, co bym zrobiła, gdybyś mnie nie znalazł.
Co tu robisz?
Miałam wypadek na skuterze.
Wczołgałam się na pagórek i zobaczyłam dym.
Po co tu przyjechałaś?
Chciałam pokonać Góry Skaliste. Od roku to planowałam.
W pojedynkę.
Dla mieszczucha obcowanie z naturą to luksus.
Przybyłem tu, żeby odizolować się od ludzi.
Przepraszam.
Odejdę, jak tylko wyzdrowieję.
Jak?
Nie wiem. Drogą.
Tu nie ma dróg.
Zimą wszystko jest oblodzone.
Powiedz, dlaczego mam ci pomóc, bo inaczej cię wyproszę,
a gdy nadejdzie odwilż, wyłowię twoje ciało z rzeki.
Melody.
Wyprałem twoje rzeczy. Ubierz się.
Sprawdziłeś listę?
- Dwa nazwiska to nie lista. - Jeden z nich siedzi od pięciu lat.
Dobra.
Drugi jest snajperem w jednostkach specjalnych.
Zajebiście.
Działał w strefie tropikalnej. Był w Iraku, gdy popełniono morderstwo.
Irak to Bliski Wschód, a nie tropiki.
Nieważne. To nie on zabił.
Musimy dorwać mordercę.
Szukajmy dalej.
Minęło dziesięć miesięcy. Tracisz czas.
- Masz inną robotę? - Olać to.
Kessler ci podpadł?
Nie, chcę dokończyć to, co zacząłem.
Bob, sprawdź te nazwiska. Ci ludzie dzwonili podczas pogrzebu.
Porównaj numery z kontaktami Brigleura.
- Wszystkie? - Tak.
Co to za mina?
Mam zgodę na przeniesienie.
Gratuluję.
Dostałeś powiadomienie.
- Fakt. - Trzy tygodnie temu.
- Nawet nie otworzyłeś. - Wybacz. Już taki jestem.
Wiem od miesiąca, ale nie umiałem ci powiedzieć.
Poprosiłem o wyznaczenie mojego następcy.
Dostaniesz awans.
Musisz wypełnić papiery. Zostaniesz szeryfem.
Wal się, nie ma mowy.
Posłuchaj.
Nie umiem się żegnać.
To proste.
Żegnaj.
Długo spałam?
Wystarczająco.
Jutro zaczniesz ćwiczyć.
Po co?
Żeby móc poruszać się pieszo.
Co z moim skuterem?
Nie wiem.
Spróbuję go przyprowadzić.
Nic ci nie zrobiłam.
Znalazłem cię, nakarmiłem, otoczyłem opieką.
Teraz twoja w tym głowa, żeby odejść stąd jak najszybciej.
Jasne?
Tak.
Na stole jest woda.
Wstań sobie po nią.
Kurwa!
Co spowodowało wypadek?
Gdyby zwierzę wbiegło pod skuter, znalazłbym ślady.
Nie wiem.
Może mi się przysnęło.
- W taki mróz? - Straciłam kontrolę.
Muszę zrozumieć.
Nie ma czego. Czy to takie ważne?
Tak.
Spotkałem wilka.
Posmakował ludzkiej krwi.
Twojej.
Co z tego?
Wilki nie zapominają smaku krwi. Będą jej szukać do skutku.
Prędzej czy później
będę musiał go zabić.
Szeryfie.
Dwa numery się powtarzają.
Dzięki.
Dobranoc, szeryfie.
W dupę z tym szeryfem.
SPIS POŁĄCZEŃ
Brigleur nie chciał gadać, Malcolmie?
PIĘĆ SEKUND
Twój plecak.
Co robisz?
Wciąż masz kawałki drewna w ciele.
Jeśli ich nie usunę, umrzesz.
Pij. Zaboli.
Już boli.
Przygryź.
Dzień dobry.
Szukam tej kobiety.
Policjant?
Czy to ważne?
Zostawiła adres?
Mówiła, dokąd jedzie?
Tak, nad Pacyfik.
Gdyby coś jej się stało, można ją jakoś namierzyć?
Pod siedzeniem skutera jest nadajnik,
ale trzeba go włączyć, zanim padnie bateria.
Potrzebuję skutera i zapasu benzyny.
Jasne. Na kogo wypisać rachunek?
Żadnych rachunków ani nazwisk.
Jeśli zlokalizuje pan nadajnik,
proszę natychmiast mnie powiadomić.
Umieram?
Było blisko, ale wyzdrowiejesz.
Jedz.
Dziękuję.
Nie zwykłem ratować ludzi.
Wysuszyłem zawartość plecaka.
Nie znalazłem telefonu. Nie chcesz, żeby cię odnaleziono.
Prawda?
Miałam się odciąć od świata.
Jestem Henry.
Ruszyłaś się.
Posłuchałam twojej rady.
Przebrałaś się.
Masz oczy z tyłu głowy?
Czuję proszek do prania.
Z takiej odległości?
Przyzwyczaiłem się do tutejszych zapachów.
Z łatwością wyczuwam coś nowego.
Jak tu wytrzymujesz?
Tak jak ty w mieście.
Tu nic nie ma.
Jeśli masz na myśli brak hałasu,
spalin, samochodów,
Starbucksa, to faktycznie,
nic tu nie ma, zero przydatnych rzeczy.
Ale jeśli się przyjrzysz, znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz.
Za kilka dni ruszymy w teren.
My?
Odstawię cię w bezpieczne miejsce.
Coś mi grozi?
Nie przetrwasz tu.
To dlatego byłeś zły, gdy się zjawiłam?
Po części.
Sztuka wojny.
Żona zabrała resztę książek, gdy odeszła?
Nie miałem innych książek.
Ani żony.
Wybacz, czasem jestem wścibska.
Czasem?
Chłam dla facetów.
Ostatecznym celem wojny nie są kosztowne zwycięstwa,
lecz długotrwały sojusz.
Sun Zi był filozofem.
Wojna nie jest sztuką.
- Powiedzieć ci coś śmiesznego? - Nie.
No tak, ty się nie śmiejesz.
Nie podczas rąbania drewna.
Co cię tak bawi?
Właśnie się zastanawiałam, czy wszyscy górale są tacy poważni,
gdy rąbią drewno.
Nie jestem góralem,
ale się przystosowałem.
Czekaj.
Nie ruszaj.
- Co to? - Skrzyp.
Zawiera duże ilości krzemionki.
Pomaga leczyć złamania,
wzmacnia kości i chrząstki.
Dlaczego wcześniej go nie użyłeś?
Krwiaków nie powinno się uciskać.
To bez sensu.
To tak, jakbym próbował cię udusić.
Nie kusiło cię?
Odzyskujesz sprawność w ręce. Żebra z czasem same się zagoją.
Nie zwykłeś ratować ludzi,
ale znasz się na leczeniu.
Odniosłem sporo kontuzji.
Wolę być niezależny.
Próbujesz mnie uspokoić?
W dalszym ciągu nie wiem, co tu robisz.
- Napije się pan kawy? - Tak.
Macie wolne pokoje?
Coś się znajdzie.
Pogoda dziś przywali.
Słucham?
Tutejszy mróz sprawia ból.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY
Kapitanie!
Co słychać?
U mnie spokój.
Szukam sobie zajęcia.
Właśnie przywiozłem zegarek żonie Kesslera.
Zadzwonię później.
Na razie.
- Dzień dobry. - Witam.
- Ładnie tu. - Zapraszam.
Dzięki.
- Maksymalnie piętnaście minut. - Dobrze.
- Proszę jej nie dotykać. - Jasne.
Może spanikować.
Proszę mówić wolno i nie zaprzeczać.
- Rozumie pan? - Tak.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Nie zna mnie pani...
Od dawna nie poznaję ludzi.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie chciałbym
przywoływać bolesnych wspomnień.
W moim stanie wspomnienie to cud,
a nie cierpienie.
Czy zapominanie nie wyprowadza pani z równowagi?
Młodzieńcze, to pytanie jest równie naiwne, co wzruszające.
Skąd mogę wiedzieć, skoro tego nie pamiętam?
Obawiam się jedynie utraty tego, co wciąż wiem.
Każdego dnia trzymam się wspomnień jak liny ratowniczej.
Ale to, co minęło, już nie wróci
i nie spowoduje cierpienia.
Proszę się nie obrazić,
ale jutro nie będę pana pamiętała.
Pamiętam tylko dawne czasy.
Być może już kiedyś się spotkaliśmy.
Skądże, powiedziałbym pani.
Cóż,
i tak bym zapomniała.
Poda pan wózek?
- Pamięta pani męża? - Słabo.
Wiem, że był ktoś taki,
ale nie ogarnia mnie żadne...
uczucie.
Rozumiem.
Radzi sobie?
Trudno powiedzieć.
Równie dobrze może nie żyć.
Niestety jest dla mnie kimś obcym.
Byłam z nim szczęśliwa?
Szczerze?
Nie wiem.
Chciałem oddać pani jego zegarek.
Jeśli pan go tu zostawi,
zapomnę o nim.
Wieczorem będę się zastanawiała, skąd się wziął.
Jeśli pan go zatrzyma, jedna osoba wspomni mojego męża.
Dziękuję za poświęcony czas.
Oddam zegarek pani synowi, Charliemu.
Może i straciłam pamięć, ale kojarzę swoje dziecko.
I jestem pewna, że nie urodziłam chłopca.
Kontrola.
Jeszcze raz.
Oddychaj.
Wstrzymaj oddech.
Równowaga.
Cisza.
Opanowanie.
Już wiem, po co przybyłaś.
Szeryfie, tu Bob.
Wszystkie połączenia Malcolma zostaną przekazane na pański telefon.
Dzięki, Bob.
Jutro się sprzątnie.
Stara śpiewka.
- Kapitanie? - Siedzisz?
Dawaj.
Przyleciała do Stanów miesiąc temu.
Jesteś pewny?
Ten sam paszport i linie lotnicze, co w dniu pogrzebu.
Nie korzystała z żadnych kart kredytowych.
Musiała płacić gotówką. Nie możemy jej namierzyć.
Kiedy ma lot powrotny?
Nie zarezerwowała.
Odnalazła go.
Takiego zabójcę?
Widocznie tego chciał.
Nie rozumiem.
Celowo zostawił ślad.
- Jest na tyle głupi? - Przeciwnie.
Gdy chcesz, by ktoś wpadł na twój trop, zostawiasz wskazówki.
- I tak zrobił. - Serio?
Dlaczego?
Spodziewa się jej. I myśli tak jak my.
Liczy, że zjawi się syn.
Nadal czegoś tu nie rozumiem.
Czeka, aż ofiara zrobi pierwszy krok.
Sądziłem, że się zawahasz.
Ciężar będzie na tyle dokuczliwy,
że w końcu zdołasz się poruszyć.
Nie poznasz swojego ciała, jeśli nie wystawisz go na ciężką próbę.
Właśnie odkrywasz swój potencjał.
Znasz się na torturach?
Obrażasz mnie, choć opiekowałem się tobą.
Kim jesteś?
Zbyt długo uciskane żyły
zostaną nieodwracalnie uszkodzone.
Jeszcze minuta w tej pozycji, a do końca życia będziesz kuleć.
Jeśli minie dziesięć minut, już nigdy nie będziesz chodzić.
Powtórzę pytanie.
Kim jesteś?
Wiem, kim jesteś
i czym się zajmujesz.
Przyjechałam, żeby cię zabić.
Gdy zdejmę pień, ból się nasili.
Po chwili poczujesz ulgę.
Kurwa!
Proszę.
- Wyjeżdża pan? - Tak.
Szaleje burza. Nawet wilki się nie wychylają.
I dobrze.
Zabawne. Widziałem ją tydzień temu.
Mniej więcej.
- Odważna babka. - Tutaj?
Kawałek stąd. Jechała na wschód.
Radzę zaczekać. Ostro dmucha.
Niestety nie mamy ogórków.
WPADŁEM NA JEJ TROP
TYM RAZEM JEJ NIE ZGUB
Nie pamiętam jego twarzy.
On twoją zawsze kojarzył.
Nie musiałeś tego wiedzieć.
Nieobecność rodziców powoduje niedojrzałość emocjonalną.
Można by to sklasyfikować jako prowokację.
Święta spędzałam z tobą, a nie z nim.
Ale prezenty kupował twój ojciec.
Nieprawda.
Gdy miałam 14 lat, widziałam, jak kupowałeś mi flet.
Złamałaś go
zaraz po rozpakowaniu.
Myślałam, że dasz mi klapsa, ale ty nawet nie drgnąłeś.
Dlatego traktowałam cię jak pracownika.
On przegapił moje narodziny, a ja jego śmierć.
Chciałam być taka jak on. Tak samo się ubierałam.
To samo studiowałam.
Co tydzień wysyłałam mu list, żeby wszystko o mnie wiedział.
Jak prawdziwy ojciec.
W każdą sobotę chowałam się w internacie,
żeby widzieć, jak po mnie przyjeżdża.
Kiedy mnie przywoził, obserwowałam, jak odjeżdża.
Gdybyś tylko wiedział, co robię za twoimi plecami.
Malcolm nie jest taki naiwny jak ja.
Będziesz musiała się przyzwyczaić do jego obecności.
To jeden z warunków polisy ubezpieczeniowej.
Wolałam czasy, gdy byliśmy dziećmi.
Ja też.
Skuter jest zepsuty!
Jeśli chcesz odejść, droga wolna.
Nie masz odwagi mnie zabić, więc liczysz, że natura to zrobi?
Zabiłeś mojego ojca, a teraz bawisz się ze mną.
Dlaczego jeszcze żyję?
- „Sztuka wojny to”... - Ja pierdolę!
Pewnie tu zdechnę, a ty cytujesz swoją głupią książkę!
Jebać to!
Chcę wiedzieć.
Kiedy się zorientowałeś?
Gdy poczułem ciężar twojego pustego plecaka.
Kurwa!
Gwałtownie skręciłaś skuterem.
Gdybyś zasnęła, skręciłabyś łukiem.
Nie masz telefonu
ani dokumentów.
Jestem z natury podejrzliwy.
Spojrzałeś na niego,
zanim go zabiłeś?
Czy spojrzałeś mu w twarz?
Powiedział coś? Wspomniał o kimś?
Pomszczenie ojca nie czyni cię jego córką.
Nie chciał mieć córki. Dlatego dał mi na imię Charlie.
Zabijesz mnie?
Zlecenie dotyczy też ciebie.
Chyba nie sądzisz, że twój przyjazd zależał wyłącznie od ciebie.
Kto chce mnie zabić? Podaj nazwisko.
Mam tylko numer telefonu.
Daj mi go.
Sprawdzę na zewnątrz.
Bez jaj.
Szlag.
Cholera.
Kurwa!
Cholera.
To ja. Nie ma prądu. Potrzebuję dostępu do sieci.
- O drugiej w nocy? - O drugiej nad ranem.
Włączę komputer.
Rozgryzłem to.
Brakuje wyciągu z konta bankowego,
- bo ona nie ma karty. - Co?
Wszystkim zajmuje się Brigleur.
To on płaci.
Jeśli podejrzymy jego konto, znajdziemy córeczkę.
Teraz?
- Zrób to dla mnie. - Dobra.
Wolne żarty.
Chwileczkę.
Panie poruczniku,
czym sobie zasłużyłem na tę nocną przyjemność?
Gdzie ona jest?
Wie pan, że nie mogę powiedzieć.
Mam to w dupie. Mów.
Nie wolno mi.
Szef pana nie zruga. Nie żyje.
Jestem związany umową.
Za chwilę ta kobieta będzie martwa. O ile już nie jest.
Nieważne, jakie przeszła szkolenie.
Ten facet to zawodowiec.
Ma pan jeszcze jakieś pytania?
Nie.
Dobranoc, panie Kappa.
PALANT
- Cześć. - Znalazłem.
Miesiąc temu zapłacił za bilet do Waszyngtonu.
Ponoć był w Europie.
A drugi numer na liście Boba?
Brigleur nie odebrał.
- Może to numer Charlie. - Nie sądzę.
Ktoś by odebrał.
DOSTĘPNA LOKALIZACJA SKUTERA
To 60 kilometrów od Oroville.
Gdzie, u licha, leży Oroville?
Oroville...
W mordę.
Bob, jesteś geniuszem.
Prosił pan o prognozę pogody. Miałem rację.
Kapitanie, daj znać, gdy dotrzesz do Oroville.
Dostałem współrzędne.
Nie mamy nakazu.
Nie chcę nikogo aresztować.
Zamierzam jej pomóc.
Czasem zapominam, że go zabiłeś.
Nienawidzę się za to.
Muszę pamiętać, po co tu jestem.
Charlie!
Szlag.
Ile za mnie płacą?
Myślisz, że to Malcolma?
Znalazłaś to, czego szukałaś?
Coś ci powiem.
Gdybym choć odrobinę się zawahała, nie doszłoby do tego.
Zamknij oczy.
One nigdy nie zapominają smaku krwi.
Jak ja.
W porządku?
Tak. Puśćcie mnie.
TERAZ NALEŻY DO CIEBIE
Napisy: BTI Studios Tekst: Bartosz Ostrowski